Sakramenty i pogrzeb

Spowiedź Św.

przez cały tydzień:
30 min. przed Mszą Św.

Sakrament pokuty i pojednania umożliwia odpuszczenie winy grzesznikowi mocą śmierci Jezusa Chrystusa, a przez to umożliwia ponowne korzystanie z sakramentów, zwłaszcza z Eucharystii. Sakrament ten można powtarzać.

Polega przede wszystkim na kapłańskim rozgrzeszeniu. W ciągu wieków w sposób zasadniczy zmieniała się forma tego sakramentu. Zawsze jednak można wyodrębnić dwa istotne elementy: akty człowieka (żal za grzechy, wyznanie grzechów, zadośćuczynienie) i działanie Boże za pośrednictwem Kościoła.

Do ważnej i godziwej spowiedzi niezbędnie konieczny jest żal, wyznanie grzechów i zadośćuczynienie. Szafarzem sakramentu pokuty jest kapłan, który do ważnego korzystania z władzy święceń posiada konieczne do tego celu upełnomocnienie – jurysdykcję. Kościół zastrzega rozgrzeszenie z niektórych grzechów dla wyższej instancji penitencjarnej (np. z grzechu aborcji).

Chrzest Św.

Chrzest święty – udzielany w naszej parafii na Mszy św. niedzielnej o godz. 12:00.

Dopuszczenie dzieci do sakramentu chrztu

Należy dopuszczać do chrztu wszystkie dzieci zgłoszone przez rodziców lub prawnych opiekunów, jeśli osoby te są wierzące i zobowiążą się, że dzieci będą wychowywane w wierze, w której zostaną ochrzczone (Chrzest nr 2 i 3).

Wychowanie w wierze oznacza: doprowadzenie dziecka do świadomej przyjaźni z Chrystusem przez przekazanie dziecku podstawowych prawd wiary i zasad moralności głoszonych przez Kościół katolicki, nauczenie dziecka modlitwy, Msza św., posyłanie na naukę religii, doprowadzenie do przyjęcia sakramentów oraz wprowadzenie w dojrzałe i odpowiedzialne życie chrześcijanina.

W związku z możliwością zaistnienia różnych sytuacji duszpasterskich:

• Nie udziela się sakramentu chrztu św. małym dzieciom bez faktycznej wiedzy rodziców (opiekunów), lub wbrew ich woli.
• Jeśli rodzice dziecka poprzestają na małżeństwie cywilnym, duszpasterz powinien starać się o doprowadzenie ich do zawarcia małżeństwa sakramentalnego przed chrztem dziecka. W przypadku wyraźnej odmowy, należy żądać na piśmie oświadczenia od rodziców dziecka i chrzestnych, że zobowiązują się wychować dziecko w wierze katolickiej. Również w wypadku, gdy rodzice żyją bez ślubu kościelnego z powodu przeszkód kanonicznych, należy żądać takiego oświadczenia.
• Jeśli jedno z rodziców dziecka jest wierzące, a drugie nie, dziecku należy udzielić chrztu.

Zgłoszenie dziecka do chrztu

Rodzice powinni zgłosić dziecko do chrztu najpóźniej na dwa tygodnie przed planowanym terminem. Przy zgłoszeniu powinni być obecni ojciec i matka.

Duszpasterz ustala z rodzicami termin chrztu i omawia sprawy związane z udziałem w liturgii i z przyszłym wychowaniem dziecka.

Przy zgłoszeniu, spisuje się akt chrztu na podstawie danych zawartych w odpisie metryki urodzenia z USC; imiona dziecka należy spisać w brzmieniu i kolejności, jak w tym dokumencie. Duszpasterze powinni wcześniej zachęcić wiernych, by swoim dzieciom nadawali imiona katolickie. Wskazane jest, aby rodzicom i chrzestnym podczas zgłoszenia dziecka do chrztu wręczyć karteczki do spowiedzi i na katechezę przygotowawczą.

Rodzice chrzestni

Dla każdego dziecka należy wybrać dwoje chrzestnych: ojca i matkę. Wybór chrzestnych należy do rodziców dziecka, natomiast duszpasterz sprawdza, czy przedstawieni kandydaci spełniają warunki określone przez Kościół i gdy okaże się, że tak, zatwierdza wybór rodziców.
Warunki, które muszą spełnić kandydaci na rodziców chrzestnych:

• powinni ukończyć 15 lat;
• mają być katolikami wyznającymi swą wiarę życiem zgodnym z nauką Kościoła, którzy otrzymali sakrament bierzmowania;
• Nie wolno dopuszczać do pełnienia tej funkcji np. osób żyjących w niesakramentalnym związku małżeńskim oraz.

Chrzest osoby dorosłej regulują osobne przepisy. W kwestii chrztu osoby dorosłej prosimy o kontakt z ks. Proboszczem.

I Komunia Św.

Zbliża się uroczystość I Komunii świętej. W trosce o godne przeżycie tak ważnego momentu w życiu Waszego dziecka prosimy o zapoznanie się z niniejszymi wskazaniami:

Strój:

• Wasze dziecko lubi zabawki (szatka nie jest zabawką). Jest nimi zaabsorbowane krótko, ale całkowicie. W umyśle i w sercu pozostaje niewiele miejsca dla Jezusa Chrystusa. Nie poświęcajcie nadmiernej uwagi strojowi.
• Dziecko sąsiada może nie mieć z różnych przyczyn możliwości posiadania pięknego stroju, będzie smutne widząc przesadny strój Waszego dziecka.

Prezenty – przygotowując prezenty pamiętajcie:

• prezent ma służyć utrwaleniu w pamięci dziecka celu uroczystości,
• przez wielokrotne krótkie rozmowy wpłyniecie na Wasze dziecko by umiało zrozumieć, iż bogaty prezent może być przyczyną smutku u innych dzieci, Wytłumaczcie Waszemu dziecku, że dzień I Komunii świętej to szczególna uroczystość i nie może to być dzień konkursu, które dziecko otrzymało lepszy prezent.

Posiłek:

• ustalcie uczestników uroczystości, byście mogli wcześniej porozmawiać z tymi, którzy chcieliby pić alkohol na przyjęciu. Ten dzień – można uczynić dniem abstynencji.

Przygotowanie bliższe. Drodzy rodzice pamiętajcie, że:

• to pierwsze w życiu Waszego dziecka spotkanie z Jezusem Chrystusem w Komunii świętej,
• na pewien czas przed dniem I Komunii świętej musicie zacząć przygotowywanie dziecka do tak ważnego wydarzenia przez sam sposób Waszego bycia,
• każdego dnia znajdźcie czas na rozmowę z dzieckiem na temat wiary i religii,
• spróbujcie uniknąć błędów, które być może popełniono przy Waszej I Komunii świętej.

Ostatni tydzień:

• wyciszcie się, by zdać sobie sprawę, że wkrótce złożycie Bogu w ofierze cały trud Waszego wychowania dziecka,
• w przeddzień pierwszej spowiedzi św. dziecka wieczorem ustawcie krzyż w widocznym miejscu, zapalcie świece, klęknijcie z całą rodziną i módlcie się wspólnie choć przez chwilę. Po modlitwie wybaczcie sobie wszystkie wyrządzone krzywdy, zło, czy przykrości. To zjednoczy i umocni całą rodzinę.
• po pierwszej spowiedzi dziecka pomóżcie dziecku trwać w pokoju ducha. Zróbcie wieczorem posiłek i postawcie na stole zapalona świecę – symbol Jezusa Chrystusa – Światłości świata. Przed posiłkiem niech Ojciec rodziny odmówi modlitwę przed posiłkiem:
  Pobłogosław Panie Boże nas, pobłogosław ten posiłek, tych, co go przygotowali i naucz nas dzielić się chlebem i radością ze wszystkim. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
• przed spoczynkiem dziecka pamiętajcie o wspólnej modlitwie.

Dzień I Komunii świętej:

• przed wyjściem do kościoła zwróćcie uwagę by dziecko w kościele było skupione; pobłogosławcie je przed wyjściem
• po powrocie do domu niech dziecko zapali świecę przygotowaną na stole – symbol obecności Jezusa Chrystusa. Przed posiłkiem niech Ojciec rodziny odmówi modlitwę.
• wieczorem pamiętajcie o wspólnej modlitwie.

Spotkanie formacyjne dla rodziców dzieci przygotowujących się do I Komunii Świętej odbywają się w wyznaczone środy o godz. 17:00, a Msze św. inicjacyjne w każdą trzecią niedziele miesiąca o godz. 12:00.

Bierzmowanie

Bierzmowanie – w naszej parafii spotkania w co drugą sobotę o godz. 19:00.

Kto do bierzmowania?

Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 889 § 1 stwierdza: „Zdatnym do przyjęcia sakramentu bierzmowania jest każdy i tylko ten, kto został ochrzczony, a nie był bierzmowany”. Zaś w kan. 891 KPK wyjaśnia, że: „Sakrament bierzmowania wierni powinni przyjmować w pobliżu wieku rozeznania, chyba, że Konferencja Episkopatu określiła inny wiek, albo istnieje niebezpieczeństwo śmierci, lub zdaniem szafarza, co innego doradza powyższa przyczyna”. W tej kwestii decydujący głos mają biskupi poszczególnych diecezji, którzy wiek ten mogą zmienić na inny. W naszej diecezji jest to pierwsza klasa szkoły ponadgimnazjalnej.

Przygotowanie do sakramentu bierzmowania.

Przygotowanie do sakramentu bierzmowania powinno trwać trzy lata. Obejmuje ono:

• przygotowanie informacyjne – odpowiedzialnym jest katecheta gimnazjalny, który powinien współpracować z duszpasterzami katechizowanej młodzieży. Cel: kandydaci mają osiągnąć konieczną znajomość prawd wiary i moralności. Ten etap obejmuje głównie katechizację szkolną i opiera się na zdobywaniu określonej wiedzy z dziedziny religii katolickiej. Jest etapem permanentnym i nie należy go zawężać jedynie do okresu gimnazjalnego, ale mieć na względzie cały okres dotychczasowej katechizacji szkolnej,
• przygotowanie formacyjne – odpowiedzialna jest parafia kandydata. Zarówno Katechizm Kościoła Katolickiego, jak i Polskie Dyrektorium Katechetyczne wskazują, że właściwym miejscem do przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania jest parafia. Można więc powiedzieć, że właściwym miejscem przygotowania młodzieży do sakramentu bierzmowania jest parafia zamieszkania, z uwzględnieniem internatów i szkół zamkniętych. Do sakramentu bierzmowania dopuszcza proboszcz z parafii zamieszkania kandydata lub wyznaczony przez niego ksiądz. Warto w tym miejscu wspomnieć, że katecheta w szkole nie przygotowuje bezpośrednio do sakramentu i nie jest osobą dopuszczającą do sakramentu bierzmowania. W wyjątkowych sytuacjach może to uczynić, ale tylko za wyraźną zgodą proboszcza zamieszkania kandydata. Jednak jednym z warunków dopuszczenia do sakramentu bierzmowania jest opinia katechety kandydata.

Młodzież przystępuje do bierzmowania w swojej parafii. Wyjątki w tym względzie uzasadnia jedynie poważna przyczyna rozeznana przez proboszcz parafii kandydata. Przygotowanie to obejmuje wszystkiego poziomy formacji: od liturgicznej, przez duchową, charytatywną, aż do moralnej. Spotkania przy parafii, oprócz pogłębienia przygotowania katechetycznego i liturgicznego, mają wypracować u młodzieży bardziej dojrzałą postawę religijną i apostolską, a także pogłębić więź ze wspólnotą parafialną. Spotkania formacyjne powinny odbywać się przynajmniej raz w miesiącu. Najkorzystniejszym jest by odbywały się one w małych grupach formacyjnych od 8-12 osób. Prowadzącymi grupy nie muszą być katecheci, czy księża w parafii, ale animatorzy świeccy, z różnych grup i wspólnot parafialnych. Praktyka pokazuje, że spotkania w takich grupach umożliwiają łatwiejszy kontakt z uczestnikami, nie pozwalają na ich anonimowość i obligują do pracy indywidualnej. Spotkanie w parafii nie mają być powtórzeniem treści poznanych na katechezie szkolnej, ale mają miech charakter wtajemniczenia misterium Jezusa Chrystusa w Kościele. Nie mają mieć charakteru poznawczego, ale być bezpośrednim przeżywaniem sacrum. Mają wskazać młodym ich miejsce w Kościele, ich rytm wzrastania duchowego i odpowiadać na pytania dotyczące problemów, z którymi będą borykać się w przyszłości. W przygotowanie do bierzmowania należy również wciągnąć rodziców do bierzmowania. Warto by uczestniczyli oni wraz z kandydatami do bierzmowania w spotkaniach o charakterze ogólnym i celebracjach. Rodzicom pozwoli to lepiej zorientować się co do kierunku przygotowania oraz wymagań, jakie stawiane są w tym względzie młodzieży, przede wszystkim zaś wytworzy szczególną więź między nimi i kandydatami do bierzmowania. Szczególną uwagę warto w tym miejscu zwrócić na budowania więzi duchowej pomiędzy rodzicami a kandydatami do bierzmowania. Bardzo często jest to relacja odnawiana po długim okresie posłuchy duchowej w rodzinie, kiedy to ostatni raz matka lub ojciec modlili się wspólnie ze swoim dzieckiem, gdy przygotowywało się do I Komunii św. Ten element wspólnej modlitwy ma charakter odnowienia i pogłębienia więzi rodzinnych w aspekcie wspólnie wyznawanej wiary.

Małżeństwo

Sakrament małżeństwa – udzielany w naszej parafii w soboty w godzinach popołudniowych.

Po podpisaniu w lipcu 1998 roku ustawy konkordatowej przez Polskę i Stolicę Apostolską wystarczy zawrzeć związek małżeński w kościele oraz dopełnić kilku formalności, aby był on uznawany przez polskie prawo. Dwie oddzielne ceremonie ślubne w kościele i Urzędzie Stanu Cywilnego nie są już konieczne (choć narzeczeni nadal mogą się na nie zdecydować).

Formalności:

Małżeństwo powinno być zawierane w parafii jednego z narzeczonych. Tam też załatwia się sprawy przedślubne:

1. Najlepiej od razu po ustaleniu daty ślubu (nawet pół roku wcześniej) zarezerwować termin w parafii ślubu oraz zacząć chodzić na kurs przedmałżeński http://slub.waw.pl/nauki.php , który najczęściej trwa 10 tygodni (w zasadzie wszystkie nauki należy odbywać w jednej parafii).
2. Narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej http://slub.waw.pl/kancelarie.php na trzy miesiące przed zamierzonym terminem ślubu z następującymi dokumentami:
   aktualne (nie starsze niż trzy miesiące) świadectwa chrztu (z parafii chrztu) z adnotacją o stanie wolnym oraz o przyjęciu sakramentu bierzmowania (jeśli jej nie ma, trzeba takie świadectwo uzyskać w parafii bierzmowania).
   dokumenty poświadczające ukończenie lub uczestnictwo w kursie przedmałżeńskim http://slub.waw.pl/nauki.php
   dowody osobiste
3. Na podstawie tych dokumentów spisuje się protokół przedślubny oraz zapowiedzi, które wygłaszane są w parafii narzeczonego i narzeczonej. Osoba będąca spoza parafii, gdzie załatwiane są formalności musi dostarczyć prośbę o wygłoszenie zapowiedzi do swojej parafii. Narzeczeni powinni również w najbliższym czasie odbyć nauki przedślubne.
4. Narzeczeni przystępują do sakramentu pokuty, zaznaczając przy konfesjonale, że jest to spowiedź przedślubna, aby uzyskać od księdza podpis na specjalnym formularzu.
5. Po wygłoszeniu zapowiedzi narzeczeni dostarczają do kancelarii:
   – zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi.
   – aktualne (sporządzone najwyżej na trzy miesiące przed dniem ślubu) Zaświadczenie o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa w trzech egzemplarzach. Należy je uzyskać w Urzędzie Stanu Cywilnego http://slub.waw.pl/urzedy.php właściwym dla miejsca zamieszkania jednego z narzeczonych (wszystkie potrzebne dokumenty wymieniamy na stronie o ślubie cywilnym http://slub.waw.pl/cywilny.php ).
6. W terminie ustalonym z parafią (kilka dni przed ślubem) narzeczeni zgłaszają się do kancelarii wraz ze świadkami (osoby pełnoletnie, mające zdolność podejmowania czynności prawnych), w celu spisania aktu ślubu. Jeśli świadkowie nie mogą stawić się osobiście lub parafia tego nie wymaga, narzeczeni muszą znać ich imiona, nazwiska, wiek i adresy.
7. Dzień przed ślubem narzeczeni ponownie przystępują do sakramentu pokuty.
8. W dniu ślubu świadkowie dostarczają do zakrystii obrączki i kartki potwierdzające odbytą spowiedź.

Namaszczenie chorych

Sakrament namaszczenia chorych – udzielany według potrzeb – w sytuacji niebezpieczeństwa śmierci o każdej porze dnia i nocy.

Sakrament namaszczenia chorych nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Jest to sakrament, który daje nam specjalną łaskę cierpienia, łaskę chrześcijańskiego przyjmowania i przeżywania choroby. Dlatego nie bójmy się tego sakramentu! Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości. Odrzućmy fałszywe myślenie i odczucia związane z namaszczeniem chorych. Nie łączmy tego sakramentu ze śmiercią! Pierwszą łaską sakramentu namaszczenia chorych jest zgładzenie grzechów (połączony z sakramentem pokuty) oraz łaska umocnienia, pokoju i odwagi, by przezwyciężyć trudności związane ze stanem ciężkiej choroby lub niedołęstwa starości. Ta łaska jest darem Ducha Świętego, który odnawia ufność i wiarę w Boga oraz umacnia przeciw pokusom złego ducha, przeciw pokusie zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. Wsparcie pana przez moc Jego Ducha ma prowadzić chorego do uzdrowienia duszy, a także do uzdrowienia ciała, jeśli taka jest wola Boża. Jest ono ostanie w szeregu świętych namaszczeń, które wyznaczają etapy życia chrześcijanina: namaszczenie przy chrzcie wycisnęło na nas pieczęć nowego życia; namaszczenie przy bierzmowaniu umocniło nas do życiowej walki. To namaszczenie przypomina nam koniec naszego ziemskiego życia i zabezpieczającą nas na ostatnią walkę przed wejściem do domu Ojca.

Dla kogo jest przeznaczony:

• dla chorych,
• dla osób w podeszłym wieku,
• dla osób, którym zagraża niebezpieczeństwo śmierci (np. choroba, zbliżająca się ciężka operacja)

Sakrament chorych można przyjąć wiele razy w ciągu swojego życia. Sakrament jest udzielany 11.02 (Światowy Dzień Chorych – Święto NMP z Lourdes) oraz zawsze na życzenie wiernego.

Co należy przygotować na przybycie kapłana do domu chorego?

• stolik, na nim krzyż,
• obok zapalona świeca,
• spodeczek, na nim nieco waty lub chleba,
• woda święcona,
• szklanka z wodą i łyżka,
• ręcznik.

Pamiętajmy o godnym przyjmowaniu sakramentu. Domownicy wraz z kapłanem i chorym wspólnie się modlą. Nie czekajmy do ostatniej chwili. Tutaj chodzi o wieczność!

Kapłaństwo

Wszystkich chętnych młodych mężczyzn zapraszamy do naszego diecezjalnego seminarium!